केव्हा गुन्हा खेळायचा आणि केव्हा बचाव; आपले मजबूत आणि कमकुवत गुण जाणून घेणे; मारेकऱ्याची अंतःप्रेरणा जी खेळ बंद करते.
नियोजन
अचूक नियोजन खेळाडूला परिपूर्ण बनवते. ब्रेकनंतर लगेच तुम्ही कॅरम बोर्डवरील नाण्यांची स्थिती पाहिली पाहिजे आणि कोठून सुरुवात करायची आणि तुम्ही कसे पुढे जायचे ते ठरवले पाहिजे. कॅरम हा केवळ नाणी खिशात घालण्याचा खेळ नसून नियोजनाचा खेळ आहे. चॅम्पियन्सपेक्षा नाणी खिशात घालण्यात सरस असलेले अनेक खेळाडू आहेत; stil1 केवळ त्यांच्या खराब नियोजनामुळे ते चॅम्पियनला हरवू शकत नाहीत. तुम्ही अशा प्रकारे खेळायला सुरुवात केली पाहिजे की जेव्हा तुम्ही खेळण्याचे वळण गमावले तेव्हा तुम्हाला नेहमीच अनुकूल स्थिती मिळावी. तुमची स्थिती सुधारण्यासाठी तुम्ही नेहमी कॅरम बोर्डवरील प्रत्येक नाण्याचा फायदा घ्यावा. जेव्हा मी युरोपियन देशांमध्ये गेलो होतो आणि काही क्लबमध्ये खेळलो तेव्हा त्या क्लबच्या सदस्यांकडून मला कौतुक मिळाले. त्यांच्या भाषणात त्यांनी माझे वर्णन कॅरमचे डॉक्टर, कॅरमचे प्राध्यापक, कॅरमचे गणितज्ञ असे केले. पण मला सर्वात जास्त आवडलेली टिप्पणी एका सदस्याची होती ज्याने आपल्या भाषणात सांगितले की ते एक striker वापरत आहेत तर मी तीन स्ट्रायकर वापरत आहे.
t माझे स्वतःचे striker striker म्हणून
striker म्हणून माझे नाणे
माझ्या प्रतिस्पर्ध्याचे नाणे striker म्हणून मी खाली स्पष्ट करेन.
मी माझ्या striker चा फायदा घेऊ शकतो की माझे अवघड कॅरममन सोपे किंवा प्रतिस्पर्ध्याचे नाणे माझे स्वतःचे नाणे खिशात घालताना अवघड बनवते.
बऱ्याच वेळा स्थिती अशी होती की माझे नाणे विरुद्धच्या चौकटीत होते आणि माझ्यासाठी कठीण होते परंतु मला माझ्या नाण्यावर glance वाजवून ते सोपे करण्यासाठी विरुद्ध फ्रेमवरील कठीण नाण्यावर नाणे चालवून ते सोपे करण्याची संधी मिळाली आणि खिशात असलेले माझे दुसरे नाणे खिशात टाकले. येथे मी माझे नाणे striker विरुद्ध फ्रेममधून माझे अवघड नाणे सोपे करण्यासाठी वापरत होतो.
वरील स्थिती खालील फरकाने येऊ शकते" माझ्या नाण्यावर glance खेळण्याऐवजी; मी प्रतिस्पर्ध्यावर glance खेळत होतो आणि ते सोपे करण्यासाठी माझ्या नाणे कठीण नाण्यावर चालवत होतो. नियोजनात अनेक घटक आहेत
बोर्ड फिनिशिंगसाठी कसे जायचे, बोर्डवर चांगले स्थान कसे मिळवायचे, आपले वळण कसे कमी करायचे आणि प्रतिस्पर्ध्याचे वळण कसे वाढवायचे इत्यादींचा समावेश आहे. बँक ऑफ बडोदा आंतर झोनल कॅरम स्पर्धेसाठी महिला निवड चाचणींपैकी मला एक खेळाडू निवडायचा होता. आम्ही काही महिला खेळाडूंना चाचण्यांसाठी बोलावले होते. मी अशा महिलेची निवड केली जिचा खिसा सरावाच्या अभावामुळे इतर महिलांच्या तुलनेत तितकासा चांगला नव्हता. प्रत्येकजण मला दोष देत होता पण मला माहित होते की तिला प्लॅनिंगची चांगली समज आहे. तिला काही दिवस सराव दिल्यानंतर ती स्पर्धेत चॅम्पियन बनली तेव्हा सर्वांनाच आश्चर्याचा धक्का बसला. मुंबईचा ज्युनियर चॅम्पियन सूरज काजरोळकर हा खेळ शिकण्यासाठी माझ्याकडे आला होता. त्याच्या एका ब्रेकमध्ये मी लगेच त्याला विचारले की त्याच्या योजना काय आहेत. त्याने मला त्याच्या योजना सांगितल्या. त्याच्या योजनांनुसार बोर्ड पूर्ण करणे शक्य नव्हते. मी त्याला माझ्या योजना सुचवल्या आणि मग तो माझ्या योजनेनुसार खेळला आणि त्याने बोर्ड पूर्ण केला. तो एक पांढरा स्लॅम होता. मी अनेक खेळाडूंना माझ्या योजना सांगितल्या आहेत जेव्हा ते माझ्यासोबत खेळत होते आणि ते माझ्या योजनांनुसार खेळत असताना; त्यांना नेहमीच चांगले स्थान मिळाले. मग मी त्यांना नियोजन कसे करायचे ते शिकवले. सुहास कांबळी, मारिया इरुदयम आणि निर्मला यांच्या अप्रतिम नियोजन क्षमतेसाठी मी त्यांचा मोठा प्रशंसक आहे. तुम्ही केवळ नाणी खिशात न टाकता नियोजन शिकले पाहिजे. नियोजन करण्याची सवय लावली पाहिजे. नियोजनाबद्दल मी खाली काही सूचना देत आहे.
तुम्हाला पूर्ण संधी असल्याशिवाय तुम्ही प्रतिस्पर्ध्याचे अनेक कॅरममन त्याच्यासाठी सोपे करून तुमची नाणी खिशात घालण्याचा प्रयत्न करू नये. मी अनेक खेळाडूंना त्यांची नाणी खिशात टाकल्यानंतर बोर्डावर कोणते स्थान असेल याचा विचार न करता त्यांची नाणी खिशात टाकण्याचा प्रयत्न करताना पाहिले आहे कारण त्यांच्याकडे फक्त स्वतःचे कॅरममन खिशात टाकण्याचे एकच ब्रीदवाक्य आहे.
तुमच्याकडे शेवटची संधी असूनही तुम्ही खिशात टाकण्याच्या नाण्यांचा क्रम ठरवला पाहिजे की तुमच्या खेळादरम्यान तुम्ही कोणतेही नाणे चुकवू शकता आणि म्हणून तुम्ही खिशात ठेवण्यासाठी असे नाणे निवडले पाहिजे की तुम्ही ते गमावले तरी तुम्हाला परत वळण मिळेल. एकदा मी एक सामना खेळत होतो जिथे प्रतिस्पर्ध्याच्या बेस फ्रेमवर माझे शेवटचे नाणे होते आणि माझ्या प्रतिस्पर्ध्याचे एक नाणे mv coin च्या जवळ होते अशा स्थितीत की त्याच्या नाण्याचा फायदा घेऊन glance मी माझे नाणे सहज खिशात टाकू शकलो. माझ्या प्रतिस्पर्ध्याची सर्व नऊ नाणी बोर्डवर असली तरी बोर्डावर त्याचे अंतिम स्थान होते. नाणे निवडण्याऐवजी, जे माझ्यासाठी फायदेशीर होते आणि त्याच्यासाठी थंबिंग सोपे होते, त्याने दुसरे नाणे निवडले परंतु दुर्दैवाने ते चुकले आणि मला संधी मिळाली.
त्याच्या नाण्याचा फायदा घेऊन माझे शेवटचे कठीण नाणे खिशात टाकले. जर माझ्या प्रतिस्पर्ध्याने नाणे खिशात टाकणे निवडले असते, जो माझ्यासाठी एक फायदा होता आणि जरी त्याने ते गमावले असते तरीही त्याला आणखी एक संधी मिळू शकते जी तो बोर्ड पूर्ण करण्यासाठी वापरू शकला असता.
तुम्ही तुमचे स्वतःचे नाणे खिशात टाकू शकता आणि त्याच वेळी तुमचे striker प्रतिस्पर्ध्याच्या नाण्यावर चालवून ते कठीण करू शकता.
तुमचे नाणे खिशात घालताना तुम्ही तुमचे striker योग्य दिशेने आणि नियंत्रित गतीने पाठवून अनुकूल स्थिती निर्माण करू शकता.
जेव्हा तुम्ही कोणतेही नाणे striker ने हलवत असाल तेव्हा ते हलवलेले नाणे कुठे यावे हे तुम्ही आधी ठरवले पाहिजे. बऱ्याच वेळा असे होते की तुम्ही तुमच्या एका नाण्याचा अडथळा दूर करता पण ते हलवलेले नाणे कोठे जाईल याचा विचार करत नाही आणि त्यामुळे ते हलवलेले नाणे तुमच्या दुसऱ्या नाण्याला अडथळा ठरते.
जेव्हा तुम्ही तुमचे नाणे खिशात घालता आणि पुढील स्ट्रोकसाठी तुमच्या striker सह बोर्डवर इतर नाण्यांची स्थिती तयार करता तेव्हा स्थिती अचूक असावी आणि ती नेहमीच तुमच्यासाठी अनुकूल असावी.
अनेक वेळा तुम्हाला तुमचे नाणे खिशात टाकून फायदेशीर स्थितीत आणावे लागते जेणेकरून तुमचे दुसरे कठीण नाणे तुमच्या पुढील स्ट्रोकसाठी सोपे होईल, उदा. समजा तुमचे एक किंवा अधिक नाणे विरुद्ध चौकटीत आहेत, एक नाणे विरुद्ध खिशात आहे आणि एक नाणे glance स्थितीत आहे. या स्थितीत तुम्ही glance ते नाणे तुमच्या बेस लाईन्सवर किंवा बेस लाईन्सच्या जवळ आणण्याचा प्रयत्न करू शकता जेणेकरुन तुम्ही बेस लाईन्सवर आणलेल्या नाण्यासोबत bomb स्ट्रोक वाजवून तुमचे अवघड नाणे विरुद्ध फ्रेममधून काढून टाकू शकता.
कधीकधी तुमचे नाणे विरुद्ध चौकटीत असते. तुमचे नाणे खिशात टाकून तुम्ही तुमचे दुसरे नाणे त्याच्या जवळ ढकलले तर तुम्हाला ते कठीण नाणे खिशात टाकण्यासाठी चार शक्यता मिळतील.
तुमचे नाणे तुमच्या कठीण नाण्याजवळ विरुद्ध फ्रेमवर ढकलून एक शॉट तयार केला जाऊ शकतो. b) A pair तयार होऊ शकतो. c) तुम्हाला touch पोझिशन मिळू शकते ड) तुम्ही glance पोझिशन मिळवू शकता.
जर तुमचे नाणे विरुद्ध चौकटीत असेल आणि bomb स्ट्रोकसाठी दुसरे नाणे आणण्याची शक्यता नसेल तर तुम्ही ते अशा स्थितीत आणण्याचा प्रयत्न करू शकता की
कापून, सरळ कापणे किंवा cross cutटींग करून, तुम्ही तुमचे striker सोपे करण्यासाठी तुमच्या कठीण नाण्यावर चालवू शकता.
अनेक वेळा तुमच्या बेस लाईन्सवर bomb स्ट्रोकसाठी नाणे असते. तुम्हाला bomb स्ट्रोक वाजवण्याचा मोह होतो परंतु तो खेळण्यापूर्वी, तुम्ही तुमच्या इतर कॅरममनची बोर्डवर स्थिती पाहिली पाहिजे आणि bomb खेळणे आवश्यक आहे की नाही हे ठरवावे. जर तुमचे दुसरे नाणे सोपे असेल आणि तुम्ही ते सरळ खिशात टाकू शकत असाल तर bomb स्ट्रोक वाजवण्याची गरज नाही पण जर तुमच्या नाण्यांपैकी काही अवघड असेल तर तुम्हाला तुमची सोपी नाणी खिशात टाकल्यानंतर bomb स्ट्रोक खेळावा लागेल. या स्थितीत देखील तुम्ही फ्रेमच्या कोणत्या बिंदूवर आणि तुमचा striker फ्रेमला किती वेगाने मारायचा हे ठरवून तुमचा bomb स्ट्रोक खेळला पाहिजे जेणेकरून तुम्हाला बोर्डवर अनुकूल स्थान मिळेल.
काहीवेळा तुम्हाला तुमच्या प्रतिस्पर्ध्याच्या नाण्याला glance वाजवण्याची पूर्ण संधी आणि स्थिती असते, तुम्ही प्रथम तुमच्या प्रतिस्पर्ध्याचे नाणे त्याच्यासाठी कठीण करून glance खेळले पाहिजे आणि नंतर पूर्ण करण्यासाठी जा. येथे प्रतिस्पर्ध्याच्या कठीण नाण्यामुळे तुम्हाला बोर्ड पूर्ण करण्याचा अधिक आत्मविश्वास मिळतो आणि तुमचे कोणतेही नाणे चुकले तरीही तुम्हाला वळण मिळते.
अनेक वेळा आपल्याच नाण्याला खिशात टाकून आपल्या प्रतिस्पर्ध्याचे नाणे त्याच्यासाठी कठीण होण्याची शक्यता असते. आपण ते केले पाहिजे कारण आपल्याला अतिरिक्त वळण मिळते.
जेव्हा तुमच्या बेस फ्रेमवर आधीपासून प्रतिस्पर्ध्याचे नाणे असते आणि तुम्हाला glance स्ट्रोक वाजवून त्याचे दुसरे नाणे तुमच्या बेस फ्रेमवर आणायचे असेल तर तुम्ही हे लक्षात ठेवले पाहिजे की हे नाणे आधीपासून असलेल्या दुसऱ्या नाण्याजवळ येऊ नये. अन्यथा तुमच्या प्रतिस्पर्ध्याला त्या नाण्यांपैकी एकाची संधी मिळेल.
तुमच्या प्रतिस्पर्ध्याकडून तुम्हाला किती वळणे मिळणार आहेत आणि तुम्ही त्याला/तिला किती वळणे देणार आहात हे तुम्ही मोजले पाहिजे. त्याच्या/तिच्याकडून वळणे वाढवण्याचा प्रयत्न करा आणि त्याला/तिची वळणे कमी करण्याचा प्रयत्न करा.
समजा एक नाणे त्याला/तिच्यासाठी अवघड आहे पण त्याच वेळी जर दुसरे नाणे असेल ज्याद्वारे तो/ती दुसरे नाणे वाजवून अवघड नाणे सोपे करू शकेल तर तुम्ही ते फायदेशीर नाणे कठीण करण्याचा प्रयत्न करावा. या मार्गाने जेव्हा तुम्हाला वळण नव्हते, तेव्हा तुम्ही दोन वळणे तयार करू शकता. जेव्हा तुमची दोन किंवा अधिक नाणी तुमच्या विरुद्ध चौकटीत असतात आणि तुमच्यासाठी अवघड असतात, तेव्हा एका झटक्यात एक नाणे खिशात टाकण्याचा प्रयत्न करण्याऐवजी तुम्ही अशा प्रकारे योजना करा की एका वळणात तुम्ही विरुद्ध फ्रेममधून जास्तीत जास्त कठीण नाणी काढू शकाल आणि त्यामुळे तुमचे वळण कमी करता येईल.
किलरची वृत्ती
तुम्ही कितीही चांगले खेळत असाल पण जोपर्यंत तुमच्यात मारेकऱ्याची वृत्ती नसेल तोपर्यंत तुम्ही चॅम्पियन बनू शकत नाही. या किलरची प्रवृत्ती कशी विकसित करायची हा अनेक खेळाडूंसाठी एक समस्या आहे. हा गुण विकसित करण्यासाठी तुम्ही नेहमी विचार केला पाहिजे की तुम्ही तुमच्या क्षेत्रातील सर्वोच्च अधिकारी आहात. (अतिआत्मविश्वासाने किंवा अभिमानाने नाही) जेव्हा तुम्ही कनिष्ठ खेळाडूंसोबत खेळता तेव्हा तुम्ही अशा प्रकारे खेळले पाहिजे की तुम्ही त्यांच्यापेक्षा कितीतरी वरचे आहात असे त्यांना वाटले पाहिजे. तुम्ही सर्व बाहेर जावे तरच तुम्ही त्यांना सहज पराभूत करू शकता. मी पाहिले आहे की काही वरिष्ठ खेळाडू जोखीम घेण्यास घाबरतात आणि एक अतिशय सुरक्षित खेळ करण्याचा प्रयत्न करतात आणि त्यामुळे आत्मविश्वास गमावतात आणि मोठ्या अडचणीने जिंकतात. मी नेहमी म्हणतो, जेव्हा तुम्ही चॅम्पियन असता तेव्हा तुम्ही चॅम्पियनसारखे खेळले पाहिजे. जर तुम्ही चॅम्पियन असाल आणि इतर चॅम्पियनशी खेळत असाल तर तुम्ही किलरच्या अंतःप्रेरणेने देखील खेळले पाहिजे. तुम्ही काही जोखीम घेऊन काही चांगले स्ट्रोक खेळून वर्चस्व गाजवण्याचा प्रयत्न करता. जर तुम्ही एखाद्या खेळाडूकडून पराभूत झालात तर तुम्ही त्याच्यासोबत पुन्हा दुसऱ्या स्पर्धेत खेळण्यासाठी आणि त्याला हरवण्यासाठी उत्सुक असले पाहिजे. ज्या खेळाडूंना किलरची प्रवृत्ती नसते ते इतर खेळाडूंशी खेळण्यास घाबरतात ज्यांच्याशी ते आधी हरले होते. माझ्या कॅरम कॅरिअरच्या शेवटच्या टप्प्यात माझा फॉर्म गमावल्यानंतर मी आमच्या अंतर्गत स्पर्धेत माझ्या बँकेच्या दोन खेळाडूंकडून पराभूत झालो होतो पण त्यानंतर मी पुन्हा त्या खेळाडूंसोबत किलर इन्स्टिंक्टने खेळण्याचा विचार केला. मी पहिल्या फेरीपासून अंतिम फेरीपर्यंत सर्व mv प्रतिस्पर्ध्यांना 10 गुणांपेक्षा कमी गुणांनी पराभूत करण्याचा निर्णय घेतला आणि मी ते करू शकलो. दुसऱ्या एका घटनेत मी एका चॅम्पियनच्या माध्यमातून खुल्या स्पर्धेत प्रवेश दिला होता. मी त्याला माझ्या सामन्याबद्दल विचारले. त्याने मला माहिती दिली की मला एका खेळाडूसोबत खेळायचे आहे ज्याने त्याला आधीच्या स्पर्धेत कडवी झुंज दिली होती आणि त्याने मला त्या खेळाडूसोबत सावधपणे खेळण्याचा सल्ला दिला. मी त्या खेळाडूसोबत किलरच्या अंतःप्रेरणेने खेळण्याचे ठरवले आणि माझी सर्व शस्त्रे वापरली आणि त्याला 25-4, 25-1 ने पराभूत केले. मी सुहास कर्णबळी यांच्याकडे माझ्यापेक्षा कितीतरी पटीने जास्त किलरची प्रवृत्ती असल्याचे पाहिले आहे. तो
त्याच्या अस्ताव्यस्त लॉकिंग ग्रिपमुळे सराव करण्यासाठी राष्ट्रीय चॅम्पियनशिपसह प्राथमिक फेरीत जाणूनबुजून तिसऱ्या गेमपर्यंत त्याचे सामने वाढवत होते. मला अजूनही आठवते की, सुहास त्याच्या प्रतिस्पर्ध्याला अनेक संधी देत होता, जो निराश झाला आणि सुहासकडून जाणूनबुजून संधी मिळाल्याचा अपमान वाटून रागाने जागेवरून उठला. माझ्यावर विश्वास ठेवा, सुहास ज्या खेळाडूसोबत असा खेळ खेळला तो सामान्य खेळाडू नसून चॅम्पियन होता. मारिया इरुदयमला देखील कि1लरची प्रवृत्ती खूप मजबूत आहे. गुंटूर नॅशनल्समध्ये त्याने संपूर्ण स्पर्धेत एकही गेम सोडला नाही. फरीदाबाद येथील राष्ट्रीय स्पर्धेत मारियाला संजय मांडेकडून स्वस्तात पराभव पत्करावा लागला होता, परंतु लगेचच जागतिक अजिंक्यपद स्पर्धेत त्याने संजय मांडेचा पराभव केला. संजय मांडे हा देखील त्याच्या मारेकऱ्यांच्या प्रवृत्तीसाठी प्रख्यात खेळाडू आहे. अनेक वर्षे त्यांनी आपल्या जिल्ह्यातील एकाही खेळाडूला लढत देऊ दिली नाही. याआधीच्या वर्षांमध्ये मी कॅरमचे तीन जादूगार पाहिले आहेत ज्यांना ‘जबरदस्त किलर इन्स्टिंक्ट’ आहे. ते आंध्रचे अप्पाराव, मुंबईचे अझीमुद्दीन शेख आणि अब्दुल जब्बार होते. अप्पाराव यांनी लागोपाठ तीन राष्ट्रीय स्पर्धा जिंकल्या आहेत. त्याच्याकडे विशेष स्ट्रोक खेळण्यासाठी कृत्रिमरित्या striker फिरण्याची क्षमता होती, जे नैसर्गिक पकडीसह खेळणे अशक्य होते. त्याचे striker वर इतके जादुई नियंत्रण होते की तो इच्छित ठिकाणी नाणी आणू शकला. खिशाकडे तोंड न करता वाय स्थितीत नाणी मांडून अप्पारावांना एक अनोखा ब्रेक मिळाला. तो त्याच्या शरीराने खूप पातळ होता पण त्याच्या बोटात जबरदस्त ताकद होती" तो अशा प्रकारे मोडायचा की ब्रेक केल्यावर वर्तुळात एकही नाणे उरले नाही. अझीमुद्दीन शेख त्याच्या bomb फटक्यांसाठी ओळखला जात होता" त्याची पकड खूप मजबूत आणि मजबूत होती. टूर्नामेंटमध्ये तो नियमितपणे असे अप्रतिम फटके मोठ्या अचूकतेने खेळत असे, जे आम्ही फक्त प्रदर्शनीय सामन्यांमध्येच खेळायचे. अब्दुल जब्बार यांना त्यांच्या कौशल्यावर नेहमीच विश्वास होता. तो cut आणि double स्ट्रोकसाठी मास्टर होता. कॅरम बोर्डावर अवघड नाणे नाही, असे ते नेहमी सांगत होते. त्याच्या मधल्या बोटाची सपाट पकड होती, जी striker ला नैसर्गिक फिरकी देत होती. तो अतिशय अचूकतेने अकल्पनीय कट्स आणि दुहेरी खेळत होता. त्याच्या बेस पॉकेट्सच्या अगदी विरुद्ध चौकटीच्या अगदी जवळ असलेले नाणे तो double नावाच्या स्ट्रोकने सहजतेने खिशात टाकत असे. अब्दुल जब्बार माझ्याविरुद्ध खुल्या स्पर्धेचा अंतिम सामना खेळत होता. आम्ही प्रत्येकी एक गेम जिंकला होता आणि तिसऱ्या गेममध्ये आम्ही प्रत्येकी 28 होतो तेव्हा गेम 29 गुणांचा होता. शेवटच्या फलकात अशी स्थिती होती की आमच्यापैकी प्रत्येकी एक नाणे होते आणि बोर्डवर Queen होते. माझे नाणे माझ्यासाठी खूप सोपे होते. Queen आणि त्याचे नाणे त्याच्या बेस फ्रेमवर चिकटलेले होते
चुकीच्या शॉटच्या स्थितीत फ्रेमच्या मध्यभागी. कोणत्याही खेळाडूने पुढील स्ट्रोकसाठी फक्त Queen आणि त्याचे नाणे सोडले असते, कारण Queen खिशात न पडण्याचा ७०% धोका होता. तरीही Queen आणि त्याचे नाणे सोडण्याऐवजी अब्दुल जब्बारने खूप अवघड double touch एक striker फॉलो करून खेळला आणि त्यामुळे मला खेळण्याची संधी दिली नाही. देवजी विरुद्धच्या दुसऱ्या स्पर्धेत सुमरा जब्बारने दोन्ही गेममध्ये प्रत्येकी 28 गुण असताना प्रत्येक गेममध्ये शेवटच्या बोर्डमध्ये व्हाईट स्लॅम केला.