দক্ষতা হিচাপে একাগ্ৰতা আৰু পৰ্যবেক্ষণ; খেলপথাৰ পৃষ্ঠৰ কাৰকসমূহ — বৰ্ডৰ স্তৰ, মসৃণতা, ফ্ৰেম বাউন্স, পকেটৰ আচৰণ, মুদ্ৰাৰ বৈশিষ্ট্য।
এজন খেলুৱৈক চেম্পিয়ন হ’বলৈ প্ৰয়োজনীয় গুণ
মই মোৰ শেষৰখন কিতাপ “কেৰম টেকনিক এণ্ড স্কিল"ত এজন খেলুৱৈক চেম্পিয়ন হ’বলৈ প্ৰয়োজনীয় গুণসমূহৰ বিষয়ে আলোচনা কৰিছো।
ইয়াত মই আৰু কেইটামান গুণৰ বিষয়ে আলোচনা কৰিম আৰু ইতিমধ্যে আলোচনা কৰা গুণবোৰৰ বাবে অধিক সামগ্ৰী দিবলৈ চেষ্টা কৰিছো।
একাগ্ৰতা
একাগ্ৰতা কি? একাগ্ৰতা হৈছে
মনোযোগ কেন্দ্ৰীভূত কৰাৰ ক্ষমতা
মনোযোগৰ কেন্দ্ৰবিন্দু বহল কৰাৰ ক্ষমতা
মনোযোগৰ কেন্দ্ৰবিন্দু স্থানান্তৰিত কৰাৰ ক্ষমতা
এই খেলত একাগ্ৰতা অতি প্ৰয়োজনীয়। কেৱল কেৰম বৰ্ডত মনোনিৱেশ কৰিব লাগিব। বহু খেলুৱৈয়ে নিজৰ মেচৰ সময়ত ব’ৰ্ডৰ বাহিৰলৈ চাই থকা দেখিছো। যদি আপুনি বৰ্ডখনত মনোনিৱেশ কৰে তেন্তে কিছু সময়ৰ পিছত আপুনি অনুভৱ কৰে যে কেৰম বৰ্ডৰ পকেটবোৰ ডাঙৰ। আনহাতে যদি আপুনি বৰ্ডখনত মনোনিৱেশ নকৰে তেন্তে আপুনি অনুভৱ কৰে যে পকেটবোৰ সৰু। গতিকে যদি আপুনি কেৰম বৰ্ডত মনোনিৱেশ কৰে তেন্তে আপুনি স্বয়ংক্ৰিয়ভাৱে আত্মবিশ্বাস লাভ কৰে। আৰম্ভণিৰে পৰা একাগ্ৰতা অতি প্ৰয়োজনীয়। কোনো ফিগাৰ স্কেটাৰে একাগ্ৰতাৰ অভাৱ সহ্য কৰিব নোৱাৰে। সৰু ড্ৰাইভৰ বাবেও কোনো চালকে একাগ্ৰতাৰ অভাৱ সহ্য কৰিব নোৱাৰে। একেদৰেই সকলো খেলুৱৈয়ে প্ৰতিযোগিতামূলক খেলৰ প্ৰতিটো অনুশীলন আৰু প্ৰতিটো চেকেণ্ডক তেওঁলোকৰ ডাঙৰ প্ৰত্যাহ্বান, দায়িত্ব আৰু তেওঁলোক গঠিত বস্তুবোৰ প্ৰমাণ কৰাৰ সুযোগ বুলি বিবেচনা কৰিব লাগিব।
এবাৰ বম্বেত এখন মেচ খেলি আছিলো। মোৰ এজন আত্মীয়ই মোৰ মেচ চাবলৈ পুনেৰ পৰা আহিছিল। সেই মেচখন মই এজন শক্তিশালী প্ৰতিদ্বন্দ্বীৰে খেলি আছিলো। তেওঁৰ লগত তিনিখন খেল খেলিবলগীয়া হৈছিল আৰু মেচখন জয়ী হৈছিলো। মেচখন শেষ কৰাৰ পিছত মোৰ আত্মীয়জনে মোৰ ওচৰলৈ আহি ক’লে যে তেওঁ ব’ৰ্ডৰ প্ৰতিটো চুকত থিয় হৈ মোৰ মনোযোগ তেওঁৰ ফালে আঁতৰাই নিবলৈ চেষ্টা কৰিছিল যদিও মই তেওঁক দেখা নাপালোঁ। মই তেওঁক ক’লোঁ যদি মই ইমান মনোনিৱেশ নকৰিলোহেঁতেন তেন্তে মই মেচখন হেৰুৱালোঁহেঁতেন। মহেন্দ্ৰ টাম্বেৰ একাগ্ৰতা আচৰিত। এবাৰ তেওঁৰ লগত মেচ খেলি আছিলো। যেতিয়া মই খেলি আছিলো আৰু যেতিয়াই মোৰ striker ওচৰলৈ গৈ আছিল
তেওঁৰ ফ্ৰেমলৈ তেওঁ striker ঠেলি দিছিল তেওঁ striker মাত্ৰ এ ইঞ্চি বা দুইঞ্চি ঠেলি দিছিল। মোৰ ফালে তেওঁৰ ইংগিতে মোক হতাশ কৰি তুলিলে আৰু মই তেওঁৰ ফালে প্ৰায় ১০ছেকেণ্ড চালোঁ কিন্তু মোৰ আচৰিত হ’বলৈ বাকী নাথাকিল যে মই তেওঁৰ ফালে চাই আছো। সকলো সময়তে সি বৰ্ডখনলৈ চাই আছিল। মেচখনত তেওঁ জয়লাভ কৰে। একাগ্ৰতাৰ উত্তম উদাহৰণ মহাভাৰতৰ পৰা উদ্ধৃত কৰিম। সৰ্বকালৰ সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ শিক্ষক দ্ৰোনাচাৰ্য্যই ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ বাবে কাঁড়ৰ দ্বাৰা নিক্ষেপ কৰি পৰীক্ষা অনুষ্ঠিত কৰিছিল। তেওঁ এজোপা গছত কপৌৰ মূৰ্তি এটা ৰাখি তেওঁৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলক কপৌৰ চকু বিন্ধিবলৈ ক’লে তেওঁ তেওঁৰ সকলো ছাত্ৰ-ছাত্ৰীক সুধিলে যে তেওঁলোকে কি দেখিছে। অৰ্জুনৰ বাহিৰে সকলোৱে গছজোপাত আকাশ, গছ, কপৌ আদি সকলো দেখা পোৱাৰ বাবে গুৰুজনক ক’লে। কেৱল অৰ্জুনেহে বেলেগ উত্তৰ দিলে তেওঁ ক’লে যে তেওঁ কেৱল কপৌৰ চকুটোহে দেখা পায়। এনেকুৱাই আছিল তেওঁৰ একাগ্ৰতা। আপুনি মুদ্ৰাটোৰ হিটিং পইণ্টটো লক্ষ্য কৰি তাৰ ওপৰত সম্পূৰ্ণৰূপে মনোনিৱেশ কৰিব লাগে।
পৰ্যবেক্ষণ
একাগ্ৰতা এক কলা। দেখা, চোৱা আৰু নিৰীক্ষণৰ মাজত বিপুল পাৰ্থক্য আছে। পৰ্যবেক্ষণৰ বাবে কেৱল মুকলি চকুয়েই নহয়, মুকলি মনৰো প্ৰয়োজন। বহু সময়ত আমি কেৱল দেখা আৰু চাওঁ কিন্তু অতি কম সংখ্যক লোকে পৰ্যবেক্ষণ কৰে। আপুনি সদায় নিজকে এটা প্ৰশ্ন সুধিব লাগে ‘কিয়’। তেতিয়া সঁচাকৈয়ে বুজিব কেৰম কি। কেৱল খেল খেলা উচিত নহয়, অধ্যয়ন কৰিব লাগিব। কেৰমৰ খেলত বহুত কথা পৰ্যবেক্ষণ কৰিব লাগে। ইয়াৰে কেইটামান ইয়াত উল্লেখ কৰা হৈছে।
তাল
কেৰম বৰ্ডৰ স্তৰ
কেৰম বৰ্ডখন চলোৱা
ফ্ৰেমৰ বাউন্স
পকেটত বমি কৰা মুদ্ৰা
মুদ্ৰাবোৰৰ চলোৱা
মুদ্ৰাৰ ওজন
মুদ্ৰাৰ ব্যাস
মুদ্ৰাৰ স্তৰ
অপৰাধৰ ওপৰত বা প্ৰতিৰক্ষাৰ ওপৰত খেলা
আপোনাৰ প্ৰতিদ্বন্দ্বী আৰু আপোনাৰ শক্তিশালী বিন্দু আৰু দুৰ্বল বিন্দু।
তাল
প্ৰতিজন খেলুৱৈৰ নিজৰ খেলাৰ ছন্দ থাকে। কিছুমান খেলুৱৈয়ে বেগেৰে খেলে, কিছুমানে লেহেমীয়া খেলে আৰু কিছুমান খেলুৱৈয়ে অতি লেহেমীয়াকৈ খেলে। প্ৰতিজন খেলুৱৈয়ে প্ৰতিটো ষ্ট্ৰ’ক খেলিবলৈ নিজৰ সময় উলিয়াই লয়। যেতিয়ালৈকে আপুনি নিয়ম অনুসৰি খেলি আছে আৰু ভাল খেল খেলি আছে তেতিয়ালৈকে খেলাৰ শৈলী সলনি কৰিব নালাগে। মনত আছে ডি.
মুম্বাইৰ পৰা অহা কে সুমৰাই সৰু দিনত অতি দ্ৰুত খেল খেলিছিল। তেওঁৰ খেল ইমানেই দ্ৰুত আছিল যে এখন মেচত মুম্বাইৰ এজন ডাঙৰ খেলুৱৈ আৰু অতি ভাল ফৰ্মত থকা আব্দুল জব্বাৰৰ বিৰুদ্ধে মাত্ৰ সাত মিনিটতে চাৰিটা বৰ্ডত খেলখন শেষ কৰিছিল। সুমৰাৰ খেলখন মূলতঃ ব্ৰাছিং গেম আছিল, যিটো আছিল অতি জটিল খেল। তেওঁ নিজৰ পৰিকল্পনাবোৰ অতি খৰকৈ ভাবিব পাৰিছিল। আচৰিত আছিল। মাত্ৰ ২৫ মিনিটত ফাইনেলত চুহাছ কাম্বলীক পৰাস্ত কৰি তেওঁ নিজৰ শ্ৰেষ্ঠ খেলখন প্ৰস্তুত কৰিছিল। আমাৰ সময়ৰ এজন অতি লেহেমীয়া খেলুৱৈৰ সৰ্বোত্তম উদাহৰণ আছিল ত্ৰিচানপল্লীৰ পৰমচিৱম। তেওঁ প্ৰতিটো ষ্ট্ৰ’কৰ বাবে ২৮ৰ পৰা ২৯ ছেকেণ্ড সময় লৈছিল যেতিয়া সময় সীমা আছিল ৩০ ছেকেণ্ড। তেওঁ বৰ সঠিক আছিল। তেওঁ আব্দুল জব্বাৰকে ধৰি সকলো মহান খেলুৱৈক পৰাস্ত কৰি ১৯৬১ চনত মুম্বাইত অনুষ্ঠিত হোৱা ৰাষ্ট্ৰীয় মেচত ফাইনেলত প্ৰৱেশ কৰে। ছুহাছ কাম্বলীৰ বিৰুদ্ধে ফাইনেল খেলি পৰাস্ত হয়। ই আছিল অতি ভালকৈ যুঁজ দিয়া মেচখন তেওঁ তৃতীয়খন খেলত ২৬ পইণ্টেৰে পৰাস্ত হয়। ২৬ বছৰ বয়সত তেওঁ বিৰতি লৈছিল আৰু নাজানিছিল যে তেওঁ বগা মুদ্ৰা পকেটত ভৰাই থৈছে। সকলোৱে ভাবিছিল যে তেওঁ সদায়ৰ দৰেই নিজৰ সময় উলিয়াই নিজৰ পৰৱৰ্তী ষ্ট্ৰ’ক খেলিছে। সুহাছে জানিছিল যে পৰমচিৱমে বগা মুদ্ৰা পকেটত ভৰাই থোৱাৰ কথা নাজানে। পৰমচিৱমে ভাবিলে যে সুহাসৰ পাল। যেতিয়া আম্পায়াৰে টাইম আপ ঘোষণা কৰিলে, তেতিয়া পৰমচিৱমে খেলিবলৈ কেৰম ব’ৰ্ডত নিজৰ striker ৰাখিলে; আম্পায়াৰে তেওঁক ক’লে যে এয়া তেওঁৰ টাইম আপ পৰমচিৱমৰ বাবে দুৰ্ভাগ্য আছিল। তেওঁৰ ডাঙৰ ভুলটো আছিল যে তেওঁ বৰ্ডত থকা মুদ্ৰাবোৰ গণনা কৰা নাছিল।
বহু খেলুৱৈয়ে মোক সুধিছে যে তেওঁলোকে টুৰ্ণামেণ্টতকৈ অনুশীলনত ভাল খেল খেলে। তেওঁলোকৰ প্ৰতি মোৰ সহজ উত্তৰ হ’ল যেতিয়া তেওঁলোকে অনুশীলনত খেলে তেতিয়া তেওঁলোকে দ্ৰুত খেল খেলে আৰু যেতিয়া তেওঁলোকে প্ৰতিযোগিতাত খেলে তেতিয়া তেওঁলোকে লেহেমীয়া খেল খেলে। ইয়াৰ অৰ্থ হ’ল তেওঁলোকৰ ছন্দ সলনি হয়। যদি আপুনি টুৰ্ণামেণ্টত ভাল প্ৰদৰ্শন কৰিব বিচাৰে তেন্তে অনুশীলনত আৰু টুৰ্ণামেণ্টত একে ছন্দ ৰাখিবলৈ চেষ্টা কৰা উচিত।
কেৰম ব’ৰ্ডৰ স্তৰ
মই আপোনালোক সকলোকে পৰামৰ্শ দিছো যে মেচৰ আগতে বৰ্ডখন সমতল কৰক। বহু সময়ত কেৰম বৰ্ডত নিৰ্মাণৰ দোষ দেখা যায়। প্ৰতিখন প্ৰতিযোগিতাতে কেৰম বৰ্ড সদায় পালন কৰিব লাগে। আন খেলুৱৈয়ে খেলি থকাৰ সময়ত কেৰম ব’ৰ্ডত বহি নোযোৱাকৈয়ে খেলুৱৈসকলৰ কোনটো পকেটত নোহোৱা হৈছে সেয়া নিৰীক্ষণ কৰিব পাৰি। কেতিয়াবা খেলুৱৈয়ে পকেটত থকা মুদ্ৰাটো touchও কৰিব নোৱাৰে যেতিয়া সেই বিশেষ পকেটৰ স্তৰ ওপৰলৈ উঠি যায়। কেতিয়াবা খেলুৱৈয়ে পকেটত থকা মুদ্ৰা পকেটত ৰাখিব নোৱাৰে কাৰণ পকেট এলেকাত ঢালৰ বাবে striker তললৈ যাত্ৰা কৰে। কেৰম বৰ্ডখন সঠিকভাৱে সমতল নকৰাৰ সময়তো এনে হ’ব পাৰে। নেচনেল আৰু ইণ্টাৰনেশ্যনেলকে ধৰি সকলো প্ৰতিযোগিতাতে কেৰম বৰ্ড কেৱল ষ্টেণ্ডত ৰখা হয় আৰু কেতিয়াও সমতল কৰা নহয়। খেলুৱৈসকলে নিজেই বৰ্ডসমূহ সমতল কৰিব লাগিব। চাব জুনিয়ৰ আৰু কেডেটৰ বাবে বৰ্ড সমতল কৰাটো সহজ নহয়। আমাৰ সময়ত প্ৰতিযোগিতাখনৰ আয়োজকসকলে কেৰমৰ বৰ্ডবোৰ সমতল কৰি আছিল। আপুনি কেৰম বৰ্ডখন লেভেল কৰিবলৈ শিকিব লাগে আৰু লগতে আনলেভেলড বা নিৰ্মাণৰ দোষ থকা বৰ্ডত কেনেকৈ ধন দিব লাগে শিকিব লাগে। আম্বাৰনাথ নেচনেলছত সকলো ব’ৰ্ডৰ এটা সাধাৰণ উৎপাদন দোষ আছিল। সকলো কেৰম বৰ্ডৰ চেণ্টাৰ এৰিয়া ওপৰলৈ আছিল আৰু চাৰিওটা পকেটতে আছে তললৈ আছিল। মই এজন চেম্পিয়নৰ মেচ চাই আছিলো। তেওঁ সফলতাৰে ভাঙিব পৰা নাছিল আৰু প্ৰতিটো ব্ৰেকতে তেওঁৰ striker য়ে লক্ষ্য বিন্দুত বগা মুদ্ৰা আঘাত কৰা নাছিল কিন্তু striker য়ে মাত্ৰ মুদ্ৰাটো স্পৰ্শ কৰিছিল। মুদ্ৰাবোৰ সিঁচৰতি হোৱা নাছিল, যেনেকৈ সি সিঁচৰতি হোৱাটো বিচাৰিছিল। মেচৰ পিছত তেওঁ মোৰ ওচৰলৈ আহি মোক সুধিলে যে এনেকুৱা কিয় হ’ল। কেৰম বৰ্ডবোৰৰ অৱস্থাটো ক’লোঁ আৰু বগা মুদ্ৰাৰ সলনি ক’লা মুদ্ৰাটোক লক্ষ্য কৰি ল’বলৈ পৰামৰ্শ দিলোঁ। পিছৰ মেচখনত তেওঁ মই কোৱা কামটো কৰিলে আৰু তেওঁ সফল হ’ল। মেচ শেষ হোৱাৰ লগে লগে তেওঁ মোৰ ওচৰলৈ আহি মোক ধন্যবাদ দিলে। তেওঁৰ মহানতা আছিল যে ৰাষ্ট্ৰীয় চেম্পিয়ন হোৱাৰ পিছতো তেওঁ নিজৰ সমস্যাৰ সমাধানৰ বাবে কাৰোবাৰ ওচৰলৈ গৈছিল আৰু কেৱল সেয়াই নহয় তেওঁ আহি ধন্যবাদ জনাইছিল।
খেলাৰ পৃষ্ঠৰ মসৃণতা
ৰাষ্ট্ৰীয় আৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰতিযোগিতাকে ধৰি বহু চেম্পিয়নশ্বিপত কেৰম ব’ৰ্ড সঠিকভাৱে ৰক্ষণাবেক্ষণ কৰা হোৱা দেখা নাই। কেইটামান মেচ খেলাৰ পিছত কিছুমান খেলুৱৈৰ ঘামৰ বাবে কেৰমৰ বৰ্ডত পাউদাৰ আবদ্ধ হৈ পৰে। কেৰম বৰ্ডৰ মসৃণতা বজাই ৰাখিবলৈ এই আবদ্ধ গুড়ি কেৰম বৰ্ডবোৰ তিতা কাপোৰেৰে মচি যদি কেৰম বৰ্ডবোৰ পানী নোসোমাব পৰা যায় বা এমেৰি পেপাৰেৰে বা মিহি তাঁৰেৰে আঁতৰাই পেলাব লাগে
যদি খেলাৰ পৃষ্ঠভাগ পানী নোসোমাব পৰা নহয় তেন্তে গজ দিব লাগে। এই প্ৰক্ৰিয়াটো আপুনি শিকিব পাৰে। আপুনি ইমেৰি কাগজৰ দুটা টুকুৰা ইটোৱে সিটোৰ ওপৰত ঘঁহি ইয়াৰ পৰা সকলো কাঁচৰ কণা আঁতৰাই পেলাব পাৰে আৰু তাৰ পিছত ইমেৰি কাগজখন খেলপথাৰত সৰু সৰু বৃত্তাকাৰ গতিৰে ঘঁহিব পাৰে। দুই প্ৰকাৰৰ কাগজ বজাৰত পোৱা যায়। কাঠৰ বাবে আৰু ধাতুৰ বাবে। কাঠৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা কাগজখন ব্যৱহাৰ কৰিব লাগিব। কাগজৰ সংখ্যা ১২০ বা ১৫০ হ’ব লাগে।
কেতিয়াবা বিশেষকৈ দুপৰীয়াৰ ভাগত কেৰম বৰ্ডৰ মসৃণতা অতিৰিক্ত হয় আৰু খেলুৱৈসকলৰ বাবে striker ৰ গতি নিয়ন্ত্ৰণ কৰাটো কঠিন হৈ পৰে। ছেমিফাইনেলৰ এটা ৰাষ্ট্ৰীয় চেম্পিয়নশ্বিপত মই তেওঁৰ সৈতে খেলি আছিলো। বৰ্ডখন বৰ বেগেৰে গৈছিল। ট্ৰাইল বৰ্ডত আমি দুয়ো striker ৰ গতি নিয়ন্ত্ৰণ কৰিব পৰা নাছিলো। আচলতে মোৰ সহজ গ্ৰিপৰ বাবে সেই কেৰম বৰ্ডখনত খেলাটো মোৰ বাবে সহজ হৈ পৰিছিল। চুহাছ কাম্বলীৰ লক কৰা গ্ৰীপ কঠিন আছিল আৰু সেয়েহে সেই কেৰম বৰ্ডত খেলাটো তেওঁৰ বাবে কঠিন আছিল যদিও তেওঁ বেলেগ কৌশল গ্ৰহণ কৰিছিল। ট্ৰাইল বৰ্ডৰ পকেটবোৰত কিছুমান মুদ্ৰা জোৰেৰে পকেটত ভৰাই লক্ষ্য কৰিলে যে পকেটবোৰত কন বমি হোৱা নাই, তেওঁ সেইবোৰ নিজৰ সাধাৰণ force ত পোনে পোনে পকেটবোৰত সঠিকভাৱে পকেটত ভৰাই দিবলৈ ধৰিলে। মেচখনত তেওঁ জয়লাভ কৰে। মোৰ আৰু এটা সমস্যা হৈছিল। মোৰ নখবোৰ ডাঙৰ হৈ গৈছিল আৰু কাটি স্বাভাৱিক স্তৰলৈ অনাৰ ভয় হৈছিল। মই ভাবিছিলো যে যদি মই মোৰ নখ cut কৰো তেন্তে ইয়াতকৈ ভাল খেল খেলিব নোৱাৰিলোহেঁতেন কিন্তু মোৰ ভুল আছিল। এই ভুলটো মই আন মেচত শুধৰাই দিলোঁ। যেতিয়াই মই অনুভৱ কৰিছিলো যে মোৰ নখবোৰ ডাঙৰ হৈছে, মই ইয়াক cut কৰি ভাল খেল খেলিছিলো। মই সদায় লগত নখ কাটাৰ এখন লৈ ফুৰিছিলো। তাৰ পিছত সকলোকে নখ কাটাৰ এখন লৈ যাবলৈ পৰামৰ্শ দিবলৈ ধৰিলোঁ।
ফ্ৰেমৰ বাউন্স
আগৰ দিনত কেৰম বৰ্ড নিৰ্মাণত ফ্ৰেমৰ বাবে বিশুদ্ধ গোলাপ কাঠ ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। গোলাপ কাঠ ঘন কাঠ আৰু সেয়েহে ইয়াৰ বাউন্স ভাল। কিছু সময়ৰ পিছত গোলাপ কাঠ বিৰল হৈ পৰিল আৰু ইয়াৰ ঠাইত কঠিন কাঠ ল’লে। কঠিন কাঠৰ ফ্ৰেমত কোনো ষ্ট্ৰ’ক নাছিল আৰু সেয়েহে বাউন্স নাছিল। জুনিয়ৰ খেলুৱৈসকলৰ বাবে ছিনিয়ৰ পেয়াৰৰ সৈতে প্ৰতিযোগিতা কৰাটো অতি কঠিন হৈ পৰিছিল, কিয়নো তেওঁলোকৰ বাবে আটাইতকৈ ডাঙৰ অসুবিধা আছিল ব্ৰেক কাৰণ তেওঁলোকৰ কোনো শক্তি নাছিল আৰু খেলখন দক্ষতাতকৈ বেছি শক্তিৰ হৈ পৰিছিল। কৃত্ৰিমভাৱে ফ্ৰেমৰ বাউন্স উন্নত কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিলোঁ। মই মোৰ আইডিয়াটো ছুৰকোক নং 10টো পৰামৰ্শ দিলোঁ। সেই সময়ত কেৰম নিৰ্মাতা ১ কোম্পানী কিন্তু তেওঁ কেতিয়াও আগ্ৰহ লোৱা নাছিল কাৰণ এনে বৰ্ডৰ জীৱন বেছি হ’ব আৰু তেওঁৰ ব্যৱসায়ৰ ক্ষতি হ’ব। শেষত নিখুঁত ঔদ্যোগিক নিগমৰ মালিক মহেন্দ্ৰ ভালানী ডাঙৰীয়া মোৰ ওচৰলৈ আহিল। তেওঁ
কেৰম বৰ্ড নিৰ্মাণ কৰিব বিচাৰিছিল। তেওঁ কাঠৰ টিভি কেবিনেট নিৰ্মাণ কৰি আছিল। কেৰম বৰ্ডখন দেখি মই বৰ সুখী হৈছিলো কাৰণ তেওঁ একেটা ধাৰণা ব্যৱহাৰ কৰিছিল, যিটো মোৰ মনত বহু বছৰ ধৰি আছিল। তেওঁ ফ্ৰেমত বেকেলাইট ষ্ট্ৰিপ ব্যৱহাৰ কৰিছিল, যিটো striker তাৰ ওপৰত খুন্দা মাৰিলে ডাঙৰ শব্দ এটা দি আছিল। আমি সামগ্ৰী সলনি কৰিলোঁ। আন এটা ধাৰণা আছিল খেলপথাৰৰ পৃষ্ঠভাগ পানী নোসোমাব পৰাকৈ বনোৱা। তাৰ পিছত আমি বজাৰত প্ৰডাক্টটো প্ৰৱৰ্তন কৰিলোঁ। মোৰ কেইবাবছৰীয়া সপোন বাস্তৱত পৰিণত হ’ল, যাৰ ফলত খেলুৱৈসকলক উপকৃত হ’ব পাৰে। এতিয়া সকলো নিৰ্মাতাই একে কৌশলেৰে কেৰম বৰ্ড নিৰ্মাণ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিলে।
মই বহু খেলুৱৈয়ে ব্ৰেকৰ বাবে সৰ্বাধিক force প্ৰয়োগ কৰা দেখিছো যদিও ফ্ৰেমবোৰ অতি ভাল বাউন্স হৈ আছে যাৰ ফলত ব্ৰেক বিফল হৈছে। গতিকে কেৰম বৰ্ডৰ ফ্ৰেমৰ বাউন্স অধ্যয়ন কৰি ব্ৰেকৰ বাবে সঠিক force প্ৰয়োগ কৰিব লাগে। যদি পেয়াৰে সম্পূৰ্ণ force প্ৰয়োগ কৰে তেন্তে কিছুমান মুদ্ৰাই বেচ ফ্ৰেমত খুন্দা মাৰিছে আৰু ঘূৰি আহি ইটোৱে সিটোৰ লগত জুম বান্ধিছে, যাৰ ফলত কেৰম বৰ্ডত থকা মুদ্ৰাৰ অৱস্থান নষ্ট হৈছে।
পকেটত বমি কৰা মুদ্ৰা
কেতিয়াবা কেৰম বৰ্ডৰ পকেটত নিৰ্মাণৰ দোষ দেখা যায়। সাধাৰণতে এটা মুদ্ৰা সঠিকভাৱে কঠিনভাৱে পকেটত ভৰোৱা, পকেটবোৰে ইয়াক বমি কৰিব নালাগে। এনে অৱস্থাত আপুনি সীমিত force প্ৰয়োগ কৰিব পাৰিব লাগে যেন মুদ্ৰাটো কেৱল পকেটত পৰিছে।
মুদ্ৰাৰ দৌৰ
মুদ্ৰাৰ গতি দুটা কাৰকৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰে, মুদ্ৰাৰ ওজন আৰু মুদ্ৰাৰ মসৃণতা। যিমান ঘন মুদ্ৰা সিমানেই মসৃণ।
মুদ্ৰাৰ ওজন
যদি ওজন যদি মুদ্ৰাৰ ওজন কম হয় তেন্তে মুদ্ৰাৰ চলোৱা বেছি আৰু সেয়েহে আপুনি কম force প্ৰয়োগ কৰিব লাগে। যদি মুদ্ৰাবোৰ গধুৰ হয় তেন্তে তাত চলি থকা কম আৰু সেয়েহে আপুনি অধিক force প্ৰয়োগ কৰিব লাগে।
মুদ্ৰাৰ মসৃণতা
যদি মুদ্ৰাবোৰ ভালদৰে পলিচ কৰা হয় তেন্তে কোনো বাৰ নাথাকিব আৰু সেয়েহে দৌৰাটো বেছি হ’ব।
মুদ্ৰাৰ ওজন
মুদ্ৰাৰ ওজনে দুটা কথাত প্ৰভাৱ পেলায়।
মুদ্ৰাৰ দৌৰা
striker ৰ বিচ্যুতি
মুদ্ৰা চলোৱাৰ বিষয়ে ওপৰত আলোচনা কৰা হৈছে। মুদ্ৰাৰ ওজন যিমানেই বেছি হ’ব সিমানেই বিচ্যুতি বাঢ়ি যায়। ঘন কাঠ সদায় গধুৰ। ঘন কাঠ ভালদৰে পলিচ কৰিব পাৰি। ৰঙা আৰু ক’লা ৰঙৰ কাঠ সাধাৰণতে গধুৰ। striker ৰ বিচ্যুতি হ’লে দুটা ষ্ট্ৰ’ক প্ৰভাৱিত হ’ব। যথা brush আৰু glance। গতিকে অনুশীলনৰ বাবে সদায় বিভিন্ন মুদ্ৰা ব্যৱহাৰ কৰিব লাগে, যাৰ ফলত আপুনি বিচ্যুতি বুজিব পাৰিব আৰু বিচাৰ কৰিব পাৰিব।
মুদ্ৰাৰ ব্যাস
নিয়ম অনুসৰি মুদ্ৰাৰ ব্যাস ৩.১৮ চে.মি. হ’ব লাগে, কিন্তু কেতিয়াবা কম হয়। বাহিৰৰ বৃত্তত থকা মুদ্ৰাবোৰৰ বিন্যাস পৰ্যবেক্ষণ কৰি বিচাৰ কৰিব পাৰি। যদি সিহঁত বৃত্তৰ ভিতৰত বহুত থাকে তেন্তে আপুনি এই সিদ্ধান্তত উপনীত হ’ব পাৰে যে মুদ্ৰাবোৰৰ ব্যাস সৰু। অথবা ৰঙা ভিত্তি বৃত্তৰ ওপৰত এটা মুদ্ৰা ৰাখি পৰীক্ষা কৰি বিচাৰ কৰিব পাৰে কাৰণ মুদ্ৰা আৰু ভিত্তি বৃত্তৰ ব্যাস ৩.১৮ চে.মি. যদি মুদ্ৰাবোৰ সৰু হয় তেন্তে পকেটত ভৰাই থোৱাটো সহজ আৰু সেয়েহে আপুনি এনে মুদ্ৰাত অধিক আত্মবিশ্বাসেৰে খেলিব পাৰে। সাধাৰণতে এনেকুৱা হয় যেতিয়া কোনো প্ৰস্তুতকাৰীয়ে প্ৰথমে ৩.১৮ চে.মি. ব্যাসৰ ৰড এটা বনায় আৰু তাৰ পিছত ইয়াক এমেৰি পেপাৰেৰে পলিচ কৰে, যাৰ ফলত ইয়াৰ ব্যাস কমি যায়। এনে ৰডৰ পৰা তৈয়াৰী মুদ্ৰাবোৰৰ ব্যাস সৰু হৈ পৰে। মই মেচ খেলি থকা এখন টুৰ্ণামেণ্টত আমাৰ আম্পায়াৰে মোক Queenক সম্পূৰ্ণৰূপে দখল কৰি চেণ্টাৰ চাৰ্কলত শুদ্ধকৈ ৰাখিবলৈ কৈছিল, যেতিয়া মই বিৰতিৰ বাবে মুদ্ৰাবোৰ সাজিছিলো। মই আম্পায়াৰৰ দৃষ্টিগোচৰ কৰি দিলোঁ যে মুদ্ৰাবোৰৰ ব্যাস সৰু। বৃত্তৰ পৰা Queen ৰ বাহিৰে সকলো মুদ্ৰা আঁতৰাই দিলোঁ। তেওঁ দেখিছিল যে Queen টো কেন্দ্ৰীয় বৃত্ততকৈ সৰু আৰু তেওঁ পতিয়ন গৈছিল।
মুদ্ৰাৰ স্তৰ
কেতিয়াবা বালিৰ কাগজত মুদ্ৰাবোৰ ভালদৰে পলিচ নকৰিলে মুদ্ৰাৰ মাজত এটা বিন্দু থাকে। এনে মুদ্ৰা মুদ্ৰাবোৰ সিঁচৰতি হ’লে বিৰতিৰ পিছত ঘূৰি থাকে। যদি খেলুৱৈসকলে ঘূৰ্ণনশীল মুদ্ৰাটো আৰু touch striker লক্ষ্য নকৰে তেন্তে আম্পায়াৰে ফাউল ঘোষণা কৰিব। কোনটো লক্ষ্য কৰা উচিত
মুদ্ৰা ঘূৰি আছে। ব’ৰ্ড শেষ হোৱাৰ পিছত আপুনি আম্পায়াৰক ইয়াক সলনি কৰিবলৈ ক’ব লাগে। যদি আপুনি আপোনাৰ সাধাৰণ force ৰ সহায়ত এনে মুদ্ৰা পকেটত ভৰাই ল’বলৈ চেষ্টা কৰে তেন্তে ই পকেটত উপনীত নহ’ব। যদি আপুনি এই মুদ্ৰাটো লক্ষ্য নকৰে তেন্তে আপুনি বৰ্ডখন হেৰুৱাব পাৰে।
অধিক অপৰাধ বা অধিক ডিফেন্স খেলা
অভাৰ অফেন্সিভ গেমৰ বাবে মেচত পৰাস্ত হোৱা বহু ভাল খেলুৱৈ। দৰ্শকৰ প্ৰশংসাৰ বাবেই খেলুৱৈসকলে আক্ৰমণাত্মক খেলৰ ওপৰত খেলে। যেতিয়াই তেওঁলোকে ভাল আক্ৰমণাত্মক ষ্ট্ৰ’ক খেলে তেতিয়াই দৰ্শকৰ পৰা হাত চাপৰি বজোৱাৰ ৰূপত প্ৰশংসা লাভ কৰে। হাত চাপৰি বজাবলৈ পাই তেওঁলোকে ইমানেই সুখী যে আন মুদ্ৰাৰ অৱস্থানৰ কথাও নাভাবে, যিবোৰ এনে ষ্ট্ৰ’ক খেলাৰ পিছত তেওঁলোকৰ বাবে অসুবিধাজনক অৱস্থালৈ বা প্ৰতিপক্ষৰ বাবে সুবিধাজনক অৱস্থালৈ আহিব পাৰে। অভাৰ অফেন্সিভ গেমৰ বাবে নলিনি বলিঞ্জকাৰ হৈছে সৰ্বোত্তম উদাহৰণ। ফৰিদাবাদত মই প্ৰতিদিনে পুৱা তাইৰ লগত অনুশীলন কৰিছিলো আৰু প্ৰতিবাৰেই তাইক জটিল ষ্ট্ৰ’ক খেলিব বিচৰাৰ সময়ত তাইক ৰখাই দিছিলো আৰু তাইক বুজাই দিছিলো যে কেৱল আনন্দৰ বাবে এনে ষ্ট্ৰ’ক খেলাৰ পিছত আন মুদ্ৰাৰ অৱস্থান কেনেকৈ তাইৰ বাবে অনুকূল নহ’ব। তাই প্ৰতিপক্ষৰ কঠিন মুদ্ৰাবোৰ এৰি দি প্ৰতিপক্ষৰ বাবে সকলো সহজ কৰি তুলিছিল। মই তাইক ক’লোঁ যে তাই জটিল ষ্ট্ৰ’ক খেলা বন্ধ কৰিব লাগে কিন্তু তাই ভাবিব লাগে কেতিয়া সুবিধাজনক আৰু কেতিয়া নহয়। মোৰ পৰামৰ্শ শুনি তাই ৰাষ্ট্ৰীয় চেম্পিয়নশ্বিপ লাভ কৰিলে।
ডেভিদ জোচেফ হৈছে অভাৰ ডিফেন্সিভ প্লেয়াৰৰ নিখুঁত উদাহৰণ। তেওঁ আন চেম্পিয়নতকৈ অধিক সঠিক আৰু ধাৰাবাহিকভাৱে সকলো মুদ্ৰা পকেটত ভৰাই ল’ব পাৰিছিল যদিও কেতিয়াও ৰিস্ক লোৱা নাছিল আৰু সদায় ডিফেন্স খেলিছিল। যদি আপুনি চেম্পিয়ন হ’ব বিচাৰে তেন্তে আপুনি ৰিস্ক লোৱা উচিত। অপৰাধ আৰু প্ৰতিৰক্ষাৰ নিখুঁত সংমিশ্ৰণে এজন খেলুৱৈক চেম্পিয়ন কৰি তোলে। ছুহাছ কাম্বলি আৰু মাৰিয়া ইৰুদয়াম হৈছে ইয়াৰ শ্ৰেষ্ঠ উদাহৰণ যিয়ে নিজৰ প্ৰতিদ্বন্দ্বী দলৰ বিৰুদ্ধে অতি চতুৰতাৰে অপৰাধ আৰু প্ৰতিৰক্ষাৰ ব্যৱহাৰ কৰিছিল।
আপোনাৰ আৰু আপোনাৰ বিৰোধীৰ শক্তিশালী আৰু দুৰ্বল পইণ্ট
আপুনি আপোনাৰ আৰু আপোনাৰ প্ৰতিদ্বন্দ্বীসকলৰ শক্তিশালী আৰু দুৰ্বল কথা জানিব লাগিব। বিশেষকৈ ৰাষ্ট্ৰীয়, আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় আৰু সকলো ডাঙৰ প্ৰতিযোগিতাত আপুনি আন খেলুৱৈৰ খেল কেৱল দৰ্শক হিচাপেই নহয়, তেওঁলোকৰ খেল অধ্যয়ন কৰিব লাগে। তেতিয়াহে তেওঁলোকৰ শক্তিশালী আৰু দুৰ্বল দিশবোৰ জানিব পাৰিব। কেতিয়াবা মহান খেলুৱৈৰ সহজ দুৰ্বল বিন্দু থাকিব পাৰে যেনে মহাৰাষ্ট্ৰৰ পৰা অহা ৰাষ্ট্ৰীয় চেম্পিয়ন অৰুণ কেদাৰে বিকশিত কৰিছিল
মানসিক সমস্যাৰ বাবে মুম্বাইৰ বহু খেলুৱৈয়ে তেওঁৰ দুৰ্বল পইণ্টৰ সুবিধা ল’বলৈ আৰম্ভ কৰিলে। ডাবলছৰ এখন মেচত জগন বেংগলে ইচ্ছাকৃতভাৱে অৰুণ কেদাৰৰ শেষৰ মুদ্ৰাটো ডিফেন্স হিচাপে নিজৰ বেছ ফ্ৰেমলৈ ঠেলি দিছিল নিজৰ দুৰ্বল দিশটো জানি। অৰুণ কেদাৰে নিজৰ striker মুদ্ৰাটোৰ ওচৰ পাব নোৱাৰিলে আৰু সেয়েহে তেওঁৰ সংগীৰ বাবেও ই কঠিন হৈ পৰিল। এনে ডিফেন্স খেলিবলৈ কোনেও সাহস নকৰিব কিন্তু জগনৰ প্ৰতিপক্ষৰ দুৰ্বল পইণ্টৰ ওপৰত সম্পূৰ্ণ আস্থা আছিল। তামিলনাডুৰ খেলুৱৈৰ দুৰ্বল দিশটো জানিছিল সুহাছ কাম্বলিয়ে। তামিলনাডুৰ খেলুৱৈসকলে ভুলকৈ লেভেল কৰা ব’ৰ্ডত খেলিব পৰা নাছিল। চুহাছে কেতিয়াও বৰ্ড সমতল কৰিবলৈ চেষ্টা কৰা নাছিল আৰু ভুলকৈ সমতল কৰা কেৰম বৰ্ডত খেলিব নোৱাৰা প্ৰতিদ্বন্দ্বী দলৰ দুৰ্বল পইণ্টৰ সুযোগ লৈছিল।
মধ্য আঙুলিৰ ফ্লেট গ্ৰীপ বা কেঁচি গ্ৰীপ খেলুৱৈসকল বাওঁফালে অতি ভাল কাৰণ তেওঁলোকৰ ফ্লেট গ্ৰীপৰ বাবে striker ত প্ৰাকৃতিক সৃষ্টি হয়, কিন্তু তেওঁলোকৰ সোঁফালে খেলিবলৈ সাধাৰণতে সমস্যা হয়। এনে গ্ৰিপ থকা আব্দুল জব্বাৰ, আইভন মাৰ্কিছ আৰু শ্ৰীলংকাৰ খেলুৱৈসকলৰ এই দুৰ্বল বিন্দুৰ সুবিধা ল’ব পাৰিলোঁ। এই খেলুৱৈসকলৰ সৈতে খেলি থাকোঁতে আনকি মোৰ ব্ৰেকৰ ফালটোও সলনি কৰি সোঁফালে খেলিবলৈ বাধ্য কৰাইছিলো, যিটো তেওঁলোকৰ দুৰ্বল পক্ষ আছিল।
সাধাৰণতে যিসকল খেলুৱৈয়ে অতি দ্ৰুত আৰু পকেটত অতি ভাল খেলে তেওঁলোকক কেনেকৈ ৰখাব পাৰি। যদি আপুনি বেক গেম খেলে আৰু পজিচন খুলি নিদিয়ে আৰু তেওঁলোকক বেছি মুদ্ৰা পকেটত ভৰোৱাত নিদিয়ে তেন্তে তেওঁলোক হতাশ হ’ব আৰু কিছু সময়ৰ পিছত আনকি সাধাৰণ মুদ্ৰাবোৰো মিছ কৰিব। সুহাছ কাম্বলিয়ে এই কৌশল ব্যৱহাৰ কৰিছিল, যেতিয়া তেওঁ কৰ্ণাটকৰ গোপালকৃষ্ণৰ বিৰুদ্ধে ৰাষ্ট্ৰীয় চেম্পিয়নশ্বিপৰ এখন ফাইনেলত খেলিছিল। ট্ৰাইল ব’ৰ্ড সম্পূৰ্ণ কৰিবলৈ প্ৰায় ১৫ মিনিট সময় লাগিছিল সুহাছে। সুহাছে নিজৰ মুদ্ৰা পকেটত ভৰোৱা নাছিল যদিও তেওঁ পকেট বন্ধ কৰি দিছিল যাৰ ফলত গোপালকৃষ্ণক মুদ্ৰা পকেটত ভৰোৱা নাছিল। গোপালকৃষ্ণ হতাশ হৈ পৰে আৰু কিছু বৰ্ডৰ পিছত সুহাছে আক্ৰমণ কৰি মেচখনত জয়লাভ কৰে।
বিজয় সংগমে সুহাস কাম্বলীৰ বেক গেমৰ সুযোগ লৈ কিছুমান শক্তিশালী ষ্ট্ৰ’ক খেলিছিল, যিয়ে সুহাছৰ মুদ্ৰাৰ স্থান নষ্ট কৰাই নহয়, সংগমৰ বাবেও পজিচন অনুকূল কৰি তুলিছিল। বিজয় সংগমৰ ইমান শক্তিশালী ষ্ট্ৰ’ক আছিল যে কোনোৱেই বুজিব পৰা নাছিল। দৰ্শকে হাথোডা (হামাৰ) বুলি কৈছিল আৰু তেওঁৰ বিৰোধীয়ে সদায় ফ্লুক বুলি কৈছিল। এজন খেলুৱৈয়ে প্ৰতিবাৰেই সদায় অনুকূল স্থান কেনেকৈ পাব পাৰে যদিহে সেয়া ফ্লুক হয়? অৰ্থাৎ সংগমে ইচ্ছাকৃতভাৱে এই সকলোবোৰ ষ্ট্ৰ’ক খেলিছিল যিবোৰ আন খেলুৱৈৰ কল্পনাৰ বাহিৰত আছিল। তেওঁৰ প্ৰিয় ষ্ট্ৰ’ক আছিল cut পিছলৈ।
তেওঁ এই ষ্ট্ৰ’কটো striker ৰ আচৰিত সঠিকতা আৰু গতিৰে খেলি আছিল। এই ষ্ট্ৰ’কটো এনেদৰে খেলা আন কোনো খেলুৱৈক মই দেখা নাই।